Sermayenin Düzenine Karşı İşçinin Örgütlü Gücü
Dayanışma Datça'nın Umut-Sen'lilerle birlikte düzenlediği “İşçi Sınıfının Mücadele Pratikleri” söyleşisinde konuşan Başaran Aksu, Türkiye’de emek-sermaye ilişkilerini, sendikal hareketin yaşadığı sorunları ve işçi sınıfının örgütlenme deneyimlerini değerlendirdi. Mevcut birçok sendikayı düzeniçi olmakla suçlayan, sarı sendikacılığı, sermaye-iktidar ilişkilerini ve mevcut siyasal düzeni eleştiren Aksu, işçilerin kendi bağımsız güç merkezlerini oluşturmalarının önemine dikkat çekti.
Datça’da Sınıf Mücadelesine Yoğun İlgi
Dayanışma Datça, 3 Kasım 2026 tarihinde saat 17.30’da Bülent Ecevit Kültür Merkezi’nde “İşçi Sınıfının Mücadele Pratikleri” başlıklı bir söyleşi düzenlendi. Bağımsız Maden-İş Sendikası Örgütlenme Uzmanı ve Umut-Sen Örgütlenme Koordinatörü Başaran Aksu’nun konuşmacı olarak katıldığı etkinliğe yoğun ilgi gösterildi.
Söyleşi Dayanışma Datça'dan Gül Büyükbay Ercan'ın sunuşuyla başladı...
Maden işçilerinin örgütlenme süreçlerinde ve çeşitli emek mücadelelerinde aktif görev alan Aksu, işçi sınıfının örgütlenme deneyimlerini, farklı sektörlerde gelişen direnişleri ve emek-sermaye çelişkisinin günümüzde aldığı biçimleri değerlendirdi.

“İşçiler Kendi Bağımsız Güç Merkezlerini Oluşturmalı”
Türkiye’de işçi sınıfının karşı karşıya kaldığı ekonomik ve siyasal koşulları değerlendiren Aksu, emekçilerin yalnızca mevcut sendikal ve siyasal yapılardan çözüm bekleyerek haklarını kazanamayacağını belirtti.
İşçilerin doğrudan mücadele ederek, örgütlenerek ve kendi dayanışma ağlarını oluşturarak bağımsız güç merkezleri yaratmaları gerektiğini vurguladı.
Aksu, işçi sınıfının kendi gücüne dayanmasının, sermaye karşısında hak kazanımlarının ve toplumsal değişimin temel koşullarından biri olduğunu ifade etti.
“Sarı Sendikacılık İşçi Mücadelesinin Önünde Engel”
Sendikal hareketin mevcut durumuna ilişkin eleştirilerde bulunan Aksu, özellikle Türk-İş ve Hak-İş bünyesindeki sendikaların yönetim anlayışlarını eleştirdi. Benzer yönetim anlayışlarının kendi mahallemizde, "sosyalist" cenahta da yansımaları olduğunun da altını çizdi.
Sendikal bürokrasinin işçilerin doğrudan katılımına dayanan mücadele anlayışından uzaklaştığını savunan Aksu, yüksek ücretli profesyonel sendikacılığın emekçilerle sendika yöneticileri arasındaki mesafeyi büyüttüğünü belirtti.
Sendikaların işçilerin haklarını savunan mücadele örgütleri olması gerektiğini vurgulayan Aksu, sarı sendikacılık olarak nitelendirdiği anlayışın işçi sınıfının örgütlü gücünü zayıflattığını ifade etti.
“Grev Hakkı Kâğıt Üzerinde Kalıyor”
İşçilerin sendikal haklarının yıllar içerisinde çıkarılan torba yasalar ve çeşitli yasal düzenlemelerle sınırlandırıldığını belirten Aksu, bu sürecin örgütlü işçi mücadelesini olumsuz etkilediğini söyledi.
Grev hakkının yasal olarak tanınmasına rağmen işçilerin bu hakkı kullanabilmelerini sağlayacak ekonomik dayanışma mekanizmalarının yetersizliğine dikkat çekti.
Özellikle grev fonlarının bulunmamasının ya da yetersiz kalmasının, işçilerin uzun süreli grevleri sürdürebilmesini zorlaştırdığını ifade etti.
“İktidar ve Muhalefet Sermaye Düzeninin Dışına Çıkamıyor”
Türkiye’deki siyasal sistemi emek-sermaye ilişkileri üzerinden değerlendiren Aksu, iktidarın patronlar ve büyük holdinglerle kurduğu ilişkileri eleştirirken, içinde tırnak içinde sol-sosyalist olarak adlandırılan bir kesimin de bulunduğuna dikkat çekerek, muhalefetin de emekçilerin temel sorunlarına mevcut ekonomik düzenin sınırları içerisinde çözüm aradığını savundu.
İşçi sınıfının sorunlarının yalnızca ücret artışları ya da vergi adaleti gibi başlıklarla sınırlandırılmasına karşı çıkan Aksu, asıl tartışılması gereken konunun emekçilerin ürettikleri değer üzerindeki söz ve karar hakkı olduğunu vurguladı.
Erdoğan’ın Yoksul Kesimlerle Kurduğu İlişkiye Dikkat Çekti
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın toplumun yoksul ve ezilen kesimleriyle kurduğu ilişkiyi de değerlendiren Aksu, Erdoğan’ın bu kesimlerle güçlü bir gönül bağı oluşturduğuna işaret etti. Yoksul kesimlerin Erdoğan’a duyduğu yakınlığın yalnızca baskı ya da zorlamayla açıklanamayacağını ifade eden Aksu, bu ilişkinin toplumsal ve siyasal nedenlerinin doğru analiz edilmesi gerektiğine dikkat çekti.
Aksu'nun bu değerlendirmesi, sosyalist hareketin işçi sınıfı ve yoksul kesimlerle kurduğu ilişkinin de sorgulanması gerektiği yönündeki tartışmaları gündeme taşıdı.
Sosyalist Hareketin Sınıf Mücadelesindeki Rolü Tartışıldı
Söyleşide sosyalist hareketin işçi sınıfıyla ilişkisi de önemli başlıklardan biri oldu.
Aksu, günümüzün siyasal ve ekonomik koşullarında sosyalistlerin sınıf mücadelesine yaklaşımını değerlendirirken, işçilerin gündelik yaşamlarından, üretim alanlarından ve somut mücadele deneyimlerinden kopuk bir siyasal anlayışın sınırlarına dikkat çekti.
İşçi sınıfının kendi deneyimleri üzerinden örgütlenmesinin önemini vurgulayan Aksu'nun değerlendirmeleri katılımcılar tarafından ilgiyle takip edildi.

Mücadelenin Geleceği ve Sınıf Dayanışması
Söyleşide madenlerden fabrikalara, zincir marketlerden diğer işkollarına kadar farklı alanlarda gelişen işçi direnişlerinin ortak mücadele zeminlerinde buluşmasının önemi ele alındı.
İşçilerin yalnızca ekonomik talepler etrafında değil, kendi çalışma ve yaşam koşulları üzerinde söz sahibi olabilecekleri örgütlenmeler yaratmaları gerektiği vurgulandı.
Etkinlik, işçi sınıfının geleceğinin yalnızca mevcut sendikal yapıların ve siyasal partilerin politikalarına değil, emekçilerin kendi örgütlü mücadelelerini geliştirebilme kapasitesine de bağlı olduğu tartışmasını öne çıkardı.
Söyleşi Soru ve Yanıtlarla Sona Erdi
Katılımcıların ilgiyle izlediği söyleşinin son bölümünde Başaran Aksu, salondan yöneltilen soruları yanıtladı.
Dayanışma Datça ve Umut-Sen tarafından düzenlenen buluşma, işçi sınıfının örgütlenmesi, emek mücadelesi ve sınıf dayanışması üzerine yürütülen tartışmalara katkı sundu.
Aksu, toplantıda yaptığı açıklamada bunca uğraş arasında sınıf hareketini yeniden merkezine koyan yeni bir yol-yordam örgütleme çabalarına da değinerek, 6 Aralık'ta İstanbul Maltepe'de Türkan Saylan Gösteri Merkezinde Umut-Sen'in konferansına da bir çağrı yaptı..
Yorumlar (0)